و باز فاش میگویم

که تو را همچون نفسی در هر دم و بازدم میدانم

و من دل خوش بودم به تنفس در فضای که تو هستی

ولی افسوس از ۷۰۰۰ کیلومتر دوری

تو را همچون جان دوست دارم

تو را همچون نگاه خیره چشمانت

همچون  آن لحظه پاک احساسم که بر لبانت بوسه زدم

و دستانت دا در دستانم با آخرین توان فشردم

تورا همچون آن لحظه خوشایند پائیز بارانی باشیشه مه گرفته اتوموبیل

همچون گرمای تنت و احساس خروشانت

تورا همچون لحظات ناب باهم بودن و لحظات غم انگیز خداحافظی

تو را هچون لحظات غم انگیز جدائی

دوست دارم

دراین لحظه مرگ و  جدائی رفتن تو را وصیت میکنم که:

نازکم هرگز تسلیم نباش

سر افراز باش همچون سرو

من از تو اموختم ایستادن را

پس تو به زمین نیفت

گلکم فراموش نکن آن هنگام از خویشتن خویش راضی هستی که تو برای زندگی تصمیم بگیری و

نه زندگی برای تو

عزیزم یادت باشد زندگی نواری است بی بازگشت مباد بر تو آن گاه که در لحظه مرگ که به عقب نگریستی مغموم و پشیمان باشی

دلبرم من تو را هشدار میدهم به نامردی و ناملایمتی دنیا بر حضرباش از  تصمیمی که سالی نگذشته از آن مغموم و درمانده باشی بدون هیچ راه برگشت و مباد بر من که که روزی صدای بغض آلود و چشمان پر از اشکت را ببینم

عشق من تو را زنهار میدم از دنیا زدگی و ظاهر بینی فراموش نکن عشق را با هیچ مال و پولی نتوان خریدو این متاع دنیا به تلنگری میپاشد و آنچه میماند عشق است

نفس من هرگز از پستی و بلندیهای دنیا خسته نشو  و ضیف نباش که دنیا هرگز به آدمهای ضعیف رحم نخواهد کرد

چشم من تسلیم نباش و چون مرداب ساکن تو را وصیت میکنم به پویایی و سرزندگی من هر چند بسیار آرام ولی حرکت کردم پس مباد بر تو رضایت از این آنی که در آن هستی بکوش در جهت ساختن زندگی که تو آن را میسازی و منتظر آن نباش که کسی آن را برای تو بسازد

قلب من تورا هشدار میدهم به آن کسانی که برای بدست آوردن تو تظاهر میکنند و حاضر میشوند همه چیزشان را برای بدست آوردنت فدا کنند که روزی از تو نیز برای بدست آوردن چیزهای دیگر خواهندگذشت

و در آخر عشقم نفسم گلم  قلبم تورا وصیت میکنم به توکل به خدا که اوست سر آغاز و سر انجام همه چیز و همه کس فراموش نکن خداوند گر به حکمت ببندد دری ز رحمت گشاید در دیگری

پس هر گز عجله نکن و صبور باش و به خدا توکل کن و از سر ناچاری تن به ذلت نده

که تمامی ظواهر این دنیا فانی همه لذایذ عادت کردنی و  تمام زیبائی ها زوال پذیر است

پس همیشه عاشقانه زندگی کن نه از سر اجبار

در این لحظات سخت که نفس محتضری چون من رو به قبله به شماره افتاده از تو میخوام مرا دعا کنی برای تولدی دیگر در دنیای دیگر

دعا کن  دور از وطنم شهرم خانواده و تو همچنان استوار بمانم

و مرا ببخش به خاطر همه بدیهایم به خاطر نامردیهایم به خاطر تمام آن لحظات که اذیت شدی و گریستی

به خدا که شرمسارم از تمام خوبیهات و سپاسگذارم به خاطر بزرگترین هدیه خداوندی که همانا عشق است و تو آن را به من عطا کردی اگر تو نبودی من چگونه عشق را میچشیم و  افسوس من قدر آن را ندانستم

درین لحظات ملتهب و بلا خیز در آغاز این سفر شاید بی بازگشت فقط تورا میگویم کاش آنگونه کودک نبودی که مرا با خویشتن خویشم به چالش کشانی که من ندانم مرا میخواهی یا... من تمام زندگی وجودم احساسم مالی که نداشتم که سزاوار تو باشد را برای تو میخواستم و دریغ از آن که من از اوج به تو مینگریستم و دستم را به سویت دراز کردم و تو از حزیز مرا میخواندی

من همه چیزم را برای تو میخواستم و به تو تقدیم کردم ولی چه سود که تو اندر خم یک کوچه ای

من زجر کشیدم نالیدم گریستم فریاد زدم که من این وجود من این همه هستی من همه احساس من  از آن توست و تو مرا به محاسبه گری ابزار پوچ و بی ارزش دنیا فرا میخواندی

و من در خود گریستم شکستم نالیدم ام دریغ و صد دریغ که هیچکس درد این تنهای درمانده را نفهمید حتی تو که  بخش عظیمی از وجودم بودی

همگان به دیده شماتت تعجب و سرزنش به من نگریستند اما چه باک که من وارث فرهادم

وتو آن شرینی که از ترس عظمت عشق فرهاد به آغوش خسرو خزیدی

تو آن شیرینی که شاید چشمانت را جاه و جلال خسروان پرکرده

و تو چه میدانی از عشق فرهاد غمگین که تو را برای سروری در کلبه حقیر و فقیرانه خود میخواست

و من تا ابد  تنها  در حسرت یه لحظه بوی نفس تو سرگردانم

یادت هست برایت میخواندم:

دنیای تو بی نهایتهمه جاش مهمونی نور

دنیای من یه کف دست روی سقف سرد یک کوه

تو به فکر عطر گل یاس

من تو فکر گلمونم

و تو در حسرت حرارت عشق من

قصه ده فرمان و موسی و فرعون که عشق در آغوش فرعون بود و موسی را تصور میکرد

برای خانواده ام سلامت

برای میهنم آزادی و سر افرازی

برای تو خوشبختی خوشحالی سرافزازی استقامت پویایی سلامت و موفقیت

از خداوند آرزو میکنم

یادگاری تا ابد از آن توست پس در هر بدر ماه به آسمان بنگر و مرا یاد آور ولی افسوس از بعد زمان و من از آن خوشحال که ابتدا ماه را بوسیده به سوی تو روان خواهم کرد

آن زمان به یاد آور کسی را که تنها تورا مجرد و فارغ از هرچیز و هر کس دوست داشت

به یاد آورر عشقی را که هرگز به احساس خویش خیانت نخواهد کرد

و هر آن لحظه که به او فکر میکنی از راه دور حس خواهد کرد

من اون ماه رو به تو دادم یادگاری

کاش میدانستی این لحظات چقدر سخت و طاقت فرساست

پر از اضطراب  دلهره نگرانی و تشویش

نگرانی برای میهنم برای خانواده ام و برای تو

به خدا که هر لحظه احتمال سقوطم هست

دلم به هیچ کار نیست نه رفتن و نه ماندن

ولی من خواهم ایستاد

و به سوی فرداهای با امید پرواز خواهم کرد

گرم یاد آوری یا نه

من از یادت نمیکاهم

تو را من چشم در راهم